10 Kasım 2024, Pazar

10 Kasım 1938. Spiker Baki Süha Edipoğlu, tok sesiyle önündeki metni okumaya başlar. Sesi titremektedir. “Türkiye Cumhuriyeti'nin resmi tebliğidir. Doktorların yayınlanan son raporu Atatürk'ün dünyaya gözlerini kapadığını bildirmektedir. Bu acı hadiseyle Türk vatanı, büyük yapıcısını, Türk milleti ulu şefini, insanlık büyük evladını kaybetti. Milletimize, içimiz yanarak bu tarife sığmayan acıdan dolayı en derin taziyelerimizi sunarız.”
Gidiyor rast gelmez bir daha tarihte eşine. Gidiyor, 17 milyon kişi takmış peşine.
Gidiyor, sonsuz olan kudreti sığmaz akla. Gidiyor, göğsünü çepeçevre saran bayrakla. Büyüyor, gökten inip toprağa yaklaştıkça.
Büyüyor, gitgide gözlerden uzaklaştıkça. Gidiyor, rast gelmez bir daha tarihte eşine.
Gidiyor 17 milyon takmış peşine…
Yollar hınca hınç doludur. Karaköy'den geçerken çıt çıt çıt sesleri, feryatları böler. Kaldırımlar birdenbire binlerce düğme ile dolar. Gayrimüslim vatandaşlarımız, Atamızın naaşının üzerine kıyafetlerinden kopardıkları düğmeleri atar. Kendi inançlarına göre çok sevdikleri bir kişiyi kaybettiklerinde gerçekleştirdikleri bu sessiz ağıdın altında şu anlam yatar.
Ben senden sonra eksiğim.
Şunu bil ki BİZ SENDEN SONRA HEP EKSİK KALDIK ATAM.