19 Mart 2025, Çarşamba

“Bastığın yerleri ‘toprak’ diyerek geçme, TANI!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.”
18 Mart 1915’te, vatan toprağına düşman postalı değmesin diye canlarını siper eden Mehmetçikler, “Çanakkale Geçilmez!” diyerek altın harflerle bir destan yazdı. Çanakkale, yalnızca bir savaş değil, imanla, vatan aşkıyla kazanılmış bir dirilişin adıdır. Bugün bizler, o kahramanların emaneti olan bu topraklarda özgürce yaşıyorsak, bunu onların kanlarıyla yazdığı destana borçluyuz.
Okulumuzda bu büyük zaferi anmak ve o ruhu yaşatmak adına anlamlı bir program düzenlendi. Oğlunu askere gönderen bir anne ile duygulanırken, askere gitmek için can atan vatan evladıyla gururlandık. Seyit onbaşı ile savaşı tekrar hissederken Çanakkale türküsü ile o günlere gittik. Kelimelerin yetmediği yerde duygular konuştu, gözler doldu. Savaş meydanlarında geride bıraktıkları sevdiklerine mektuplar yazan Mehmetçiklerin hisleri, sahipsiz kalan mektuplar panosuyla bir kez daha gün yüzüne çıktı. Çanakkale’nin yalnızca bir zafer değil, binlerce Mehmet’in, Ahmet’in, Hasan’ın toprağa düşerken bıraktığı kutsal bir miras olduğunu bir kez daha hissettik.
Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları olmak üzere, vatan uğruna gözünü kırpmadan can veren tüm şehitlerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz. Ruhları şad, emanetleri başımızın tacı olsun!